اَلْإِخْلاَصُ غَایَةٌ
حدیث : 74 • صفحه : 20 دانلود تصویر | دانلود پی ان جی
ترجمه کلمه به کلمه :
- اَلْإِخْلاَصُ : اخلاص ، صدق در نیت ، پاکیِ عمل از ریا و انگیزههای نفسانی
- غَایَهٌ : نهایت ، هدف ، مقصد ، نقطه اوج ، منتهای مقصود
پاکى و خلوص نیّت مُنتهایِ درجهٔ کمال است
اخلاص ؛ نهایتِ راه بندگی
این کلام کوتاه و نورانی ، یک اصل بنیادین اخلاقی و معنوی را بیان میکند : ارزش واقعیِ طاعت و عبادت ، به اخلاص آن است ؛ به این معنا که عمل ، تنها برای خدا و با قصد قربت انجام شود و انگیزههای رقیب—مثل خودنمایی ، تحسینطلبی ، رقابت ، یا کسب اعتبار—در نیت راه نیابد.
واژهٔ غایه را میتوان به دو معنا فهمید و هر دو معنا ، پیام حدیث را عمیقتر میکند :
الف) غایت به معنای « هدف »
در این برداشت ، غرضِ نهایی از عبادتها و طاعتها ، رسیدن به اخلاص است ؛ یعنی عبادت ، اگر انسان را به خلوص نیت نرساند ، به مقصود اصلی خود نزدیک نکرده . پس معیار سنجش رشد معنوی ، تنها زیادتِ عمل نیست ، بلکه کیفیت نیت و جهتگیری قلب است
ب) غایت به معنای « پایان راه و منتهای کمال »
در این معنا ، غایت ، نقطهٔ اوجِ فضیلت و کمال است . بر این اساس ، امام علیه السلام میفرمایند که آخرین مرتبهٔ تعالی انسان آن است که اراده و عمل او یکسره خدایی شود ؛ یعنی حتی امور عادیِ زندگی نیز رنگ قربت بگیرد و آدمی به جایی برسد که خدا مقصد نخست و آخر او باشد
شرح آقا جمال خوانساری ، جلد : ۱ ، صفحه : ۲۷
اخلاص ، غایت است ؛ یعنی غایت طاعات و عبادات. غرض و هدف از آنها ، اخلاص خالصانه نسبت به خداوند و تقرب صرف به سوی اوست ، به گونهای که هیچ دیگری با او شریک نشود.
البته ممکن است غایت به معنای غرض و علت غایی (هدف نهایی) نباشد ، بلکه به معنای پایان و منتها باشد ؛ یعنی منتهای فضل و کمال ، اخلاص برای خداست
- درباره اخلاص در ویکی شیعه بیشتر بخوانید
دیدگاهها
هیچ نظری هنوز ثبت نشده است.