رُبَّمَا اِرْتَجَّ عَلَى اَلْفَصِیحِ اَلْجَوَابُ

حدیث : 5378 • صفحه : 385   دانلود تصویر   |   دانلود پی ان جی

ترجمه کلمه به کلمه :

• رُبَّمَا : چه‌بسا ، گاهی
• اِرْتَجَّ : بسته شود ، گیر کند ، زبان‌بند شود
• عَلَى : بر ، برای
• اَلْفَصِیحِ : فرد بلیغ ، سخنور ، فرد فصیح و زبان آور
• اَلْجَوَابُ : پاسخ

این سخن حکیمانه یادآور حقیقتی مهم در عرصهٔ گفت‌وگو و تعامل انسانی است : توان سخن‌گویی و فصاحت ، تضمین‌کنندهٔ آمادگی دائمی برای پاسخ نیست . گاه انسان اگر فصیح و سخنور باشد در برابر پرسشی دشوار ، شرایطی نابهنجار ، یا هیجانی درونی دچار ارتجال و درنگ می‌شود و زبان از ادای پاسخ بازمی‌ماند.

این حالت نه نشانهٔ ناتوانی علمی است و نه ضعف شخصیتی ؛ بلکه طبیعت بشر چنین است که در برخی لحظات ، ذهن و زبان هماهنگی همیشگی خود را از دست می‌دهند . بزرگان اخلاق نیز اشاره کرده‌اند که این لحظات ، فرصتی برای تواضع ، دقت در سخن ، و دوری از شتاب‌زدگی است.

در واقع حدیث ما را به این نکته رهنمون می‌سازد که :

• در گفتار ، صبر و آرامش داشته باشیم؛
• در داوری دربارهٔ دیگران عجله نکنیم؛
• و بدانیم که سکوتِ لحظه‌ای یک سخنور ، می‌تواند نشانهٔ تعقل و احتیاط او باشد ، نه ضعف