اَلْمَوَدَّةُ أَقْرَبُ رَحِمٍ

حدیث : 384 • صفحه : 31   دانلود تصویر   |   دانلود پی ان جی

ترجمه کلمه به کلمه

• اَلْمَوَدَّهُ : محبت ، دوستی عمیق ، پیوند قلبی
• أَقْرَبُ : نزدیک‌تر است
• رَحِمٍ : خویشاوندی ، پیوند نسبی

پیوندی فراتر از نسب

این حدیث شریف بیانگر حقیقتی ژرف در روابط انسانی است ؛ اینکه مبنای اصلی پیوند میان مردم ، محبت و مودّت است ، نه صرفاً نسبت خونی یا رابطهٔ خانوادگی.
محبت ، رشته‌ای است که دل‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌کند و گاه چنان استحکامی دارد که از پیوندهای نسبی نیز پایدارتر و اثرگذارتر می‌شود.

از نگاه دینی ، «مَوَدَّت» نعمتی الهی و عامل تداوم سلامت اخلاقی و اجتماعی است. جامعه‌ای که روابط در آن بر پایه دوستی ، خیرخواهی و مهربانی شکل گیرد ، به مراتب متحدتر ، آرام‌تر و در مسیر حق موفق‌تر خواهد بود. این حدیث یادآور می‌شود که قلب مهربان ، برای انسان ، خویشاوندی واقعی می‌آفریند؛ زیرا حقیقتِ خویشاوندی ، در پیوند دل‌ها است و نه فقط در اشتراک نسب.

تفاوت میان محبّت و مودّت

۱. محبت (حُبّ / محبّه)

• احساس درونی و قلبی است
• ریشه در میل ، گرایش ، و دوست داشتن دارد
• ممکن است شدت و ضعف پیدا کند و گاهی با گذشت زمان تغییر کند
• محبت می‌تواند پنهان باشد؛ یعنی در دل باشد ولی در رفتار ظاهر نشود

۲. مودّت (مَوَدّه)

• مرحله‌ای فراتر از محبت است
• یعنی محبتِ آشکار شده در رفتار ، عمل و وفاداری .
• مودت نوعی محبت عمیق و پایدار است که در رفتار ، حمایت ، خیرخواهی ، و حضور کنار دیگران دیده می‌شود.
• در قرآن ، مودت معمولاً همراه با تعهد ، پیوند ، و مسئولیت اخلاقی به کار رفته است

جمع‌بندی کوتاه

مودّت از محبّت قوی‌تر ، ثابت‌تر و مسئولانه‌تر است ، اگر محبّت را احساس در نظر بگیریم ، مودّت احساسِ به همراه عمل معنی میشود ، محبّت می‌تواند قلبی و پنهان باشد ، اما مودّت همیشه بروز بیرونی دارد.